Veel gestelde vragen

Is het nastreven van je eigen geluk niet erg egoistisch?

Allereerst blijkt dat mensen die zich gelukkig voelen zich socialer gedragen dan mensen die dat niet zijn. Ze werken graag samen, helpen anderen en maken hun omgeving vrolijk door hun opgeruimd humeur. Ze hebben ook niet de neiging om te mopperen en kritiek te leveren.

Bovendien blijkt dat mensen bij gelukservaringen juist niet me zichzelf bezig zijn. Ze voelen zich gelukkig omdat ze opgaan in een groter geheel, omdat ze boven zichzelf uitstijgen, iets voor een ander betekenen. Gelukservaringen komen vaak voort uit verbondenheid met de wereld.

Hoe kun je gelukkig worden als er zoveel dingen zijn waar je geen invloed op hebt?

Door je bezig te houden met de dingen waar je wel invloed op hebt, en je niet druk te maken over zaken waar je niets aan kunt doen. Geluk begint met acceptatie van je zelf en vervolgens te handelen naar je eigen mogelijkheden.

Als we ons afvragen wat ons gelukkig zou maken, zitten we vaak gevangen in sjablonen van geluk: veel geld, een groot huis, een goeie baan, en een lieve partner. En dat krijg je niet zomaar voor elkaar. Er is niks mis mee om naar die dingen te streven, maar je hoeft het niet te hebben om gelukkig te zijn. Geluk heeft weinig te maken met hebben, en meer met inspanning.

Ik solliciteer me een ongeluk, maar word steeds maar afgewezen. Hoe kan ik me dan gelukkig voelen?

Als je het gevoel hebt hard te werken aan je eigen geluk, wil dat nog niet zeggen dat je op de goede weg bent. We hebben ook geen medelijden met mensen die roepen dat ze al twintig jaar aan de loterij meedoen en nog steeds niets hebben gewonnen. Je best doen om te bereiken wat je wilt, betekent ook dat je kritisch kijkt naar hoe je het doet. Een beetje experimenteren kan geen kwaad.

Zijn mensen in een primitieve samenleving gelukkiger dan wij?

De Weense psycholoog Sigmund Freud schreef een boek met de titel ‘Het onbehagen in de cultuur'. Hij beweert daarin dat beschaving ons ongelukkig maakt. Beschaving betekent dat je je seksuele en agressieve impulsen in bedwang houdt. Je kunt niet doen wat je wilt, en dat maakt je ongelukkig.

De vraag is: wat heb je liever, leven tussen mensen die elkaar de kop in slaan, of wat meer rust omdat jij en vele anderen zich weten te beheersen?

Het streven naar geluk is in de Westerse wereld is het zoeken en aanleggen van begaanbare wegen om je eigen behoeften vorm te geven.

Kun je gelukkig zijn zonder partner?

Dat is een dringende vraag voor mensen die geen partner hebben. Het rare is dat mensen die wel een partner hebben, zich soms afvragen: kun je gelukkig worden mét een partner? In beide gevallen wil je iets dat je niet hebt. De een vindt geen partner, en de ander vindt in de partner niet wat ze wil. Steeds is het idee dat er iets buiten jezelf is dat het geluk in de weg staat.

De vergissing over geluk is dat het iets zou zijn dat je moet hebben, of krijgen, dat je toevalt, of waar je recht op hebt. Terwijl het iets is waar je naar moet streven. Loesje zegt dat heel kernachtig: geluk is geen punt, maar een richting.

Als je denkt dat het geluk voor jou ligt in het hebben van een partner, dan kun je daar best naar op zoek gaan. Maar dan moet je dat wel goed doen, en niet zoals Spencer in de film Husbands and Wives van Woody Allen. Die zocht een vrouw die hield van golf, anorganische scheikunde, seks in de vrije natuur en de muziek van Bach. Die zocht dus naar een kopie van zichzelf. Dat heeft niets met liefde te maken. Daar word je niet gelukkig van.

Om een partner te krijgen moet je iets te bieden hebben. En daar ligt een probleem dat we allemaal kennen: je hebt het gevoel dat je niks kunt, niks bent, en nog lelijk bent bovendien. Of misschien ben je mooi, maar ja, dan ben je weer dom, of niet creatief. Er is altijd wel iets waarvan je denkt dat het mis is en waardoor je niet die geweldige partner kunt krijgen.

Dan kun je twee dingen doen. Je kunt ervan uitgaan dat al die negatieve gedachten over jezelf juist zijn, dat je heel slim hebt gezien hoe dom je bent. Ga er dan maar vanuit dat dat zo is. Dan kun je in ieder geval de dingen doen die je leuk vindt, waar je plezier in hebt. Doe die dan ook, dat maakt je meteen een stuk interessanter.

Je kunt jezelf ook afvragen of die negatieve gedachten over jezelf wel kloppen. Of er niet een kleine uitzondering is waaruit blijkt dat je niet dom, of oninteressant bent, en of alle anderen zoveel slimmer, leuker en mooier zijn. Als je dan van die negatieve gedachten af bent, kun je beginnen jezelf onder handen te nemen. Je kunt je conditie op peil brengen, gezonder gaan eten, afspraken maken en het soort dingen aanpakken die iedereen kan doen en die iedereen gelukkiger maken. En of die partner dan komt? Ja, de kans is wel groot.

Ik ben ongelukkig in mijn huwelijk, maar durf niet te breken met mijn partner, omdat ik niet op eigen benen kan staan. Hoe kan ik dan toch nog gelukkig worden?

Een vrouw ging naar de psychiater omdat ze volstrekt niet gelukkig was in haar relatie. Ze vroeg zich af of ze er nou mee moest stoppen of niet. “Je moet een oude schoen nooit weggooien voordat je een nieuwe hebt,” zei de psychiater. Twaalf jaar later was ze nog steeds met dezelfde man en nog steeds niet gelukkig. Ze durfde de relatie niet te verbreken omdat ze het gevoel had volstrekt niet op eigen benen te kunnen staan. Ze was geholpen met een vraag: waar kies je voor? Ze koos voor haar man omdat ze daar toch af en toe gezellig televisie mee kon kijken. En omdat ze zo duidelijk voor zichzelf de keuze had gemaakt, deed ze aardiger tegen haar man, die op zijn beurt aardiger terug deed. Je kunt dus maar beter niet te lang wachten met de vraag: waar kies je voor?

Hoe belangrijk is het om erkenning te krijgen?

Heel belangrijk. Alleen moet je er niet op gaan zitten wachten. Vraag gerust wat anderen van je prestaties vinden. En laat maar zien wat je kunt.